Der Eibauer Bierzug Der Eibauer Bierzug Der Eibauer Bierzug Der Eibauer Bierzug
Die Eibauer-Bierzug-Plakette „Pochód Piwny i Pokaz Tradycji w Eibau“
gminy Kottmar

Wielki spektakl na temat piwa odbywający się od 1993 co roku, pod koniec czerwca

Tło historyczne "Pochodu Piwnego i Pokazu Tradycji"

 
Niegdyś na Górnych Łużycach przez setki lat toczono spory na temat piwa. Doprowadziło to nawet do regularnej wojny, na przykład tej prowadzonej w latach 1492 - 1498 pomiędzy miastami Görlitz i Zittau. Wtedy to napadano na obce transporty piwa i ograbiano je. Ciekawa jest także historia napadu na transport piwa z Lubania (wówczas Lauban), który miał miejsce w 1530 roku na jego trasie do Eibau. Właściciel karczmy w Eibau serwował, wbrew obowiązującym przepisom, obce piwo zamiast piwa pochodzącego z Zittau. Spotkało sę to z ostrą reakcją właścicielki ziemskiej, ponieważ Eibau należało do miasta Zittau - beczki z piwem zostały rozbite.

Również należący do Związku Sześciu Miast Löbau przyczynił się znacznie do wojny piwnej: na polecenie radnych w parku miejskim w Löbau obok Kottmar zbudowano leśniczówkę w celu lepszego zapobiegania kradzieżom drewna. Ku zgorszeniu radnych z Zittau sprzedawano tam piwo z Löbau. Ta złość wynikała przede wszystkim z tego, że poddani z Zittau, do których obok mieszkańców Eibau należeli także mieszkańcy Ebersbach i Neugersdorf, łamali zakaz spożywając na obcym terenie piwo nielubianej konkurencji.

W dniu 25. marca 1693 roku miało miejsce, historycznie potwierdzone, wyjście mieszkańców Eibau do Walddorf. Książe saksoński Jerzy III zezwolił mieszkańcom Eibau na wyjścia do leśniczówki w Walddorf. Teraz mieszkańcy Eibau chcieli odegrać się na swojej karczmie sądowej, która przez dziesiątki lat utrudniała im życie, ponieważ przez leśniczych z Walddorf właściciel gospody z Eibau tracił cześć swoich dochodów. Wniósł wtedy skargę do rady miejskiej w Zittau, co doprowadziło do konfliktów między Zittau i Löbau.


(Löbauer Heimatblätter, dodatek do "Sächsischer Postillion",
"O historii Walddorf" autorstwa Otto Staudingera)

Ta strona korzysta z plików cookies. Nie są w nich jednak zapisywane treści dotyczące danych osobowych. Korzystając nadal ze strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Więcej informacji
ZROZUMIAŁEM